Master of Science – let the journey begin!

Het was een tijdje stil op mijn blog. Ik was druk bezig met mijn Masteronderzoek en daarna mocht ik 3 maanden lang mijn resultaten op papier zetten. Een grote, maar zeker ook uitdagende en leuke klus, waar ik, nerd die ik ben, veel plezier aan beleefde. Toch is er, zoals het nu eenmaal gaat in het leven, een einde gekomen aan dit avontuur. Ik ben officieel afgestudeerd als Antropologe (MSc) en ben toe aan de volgende stap in mijn leven: een échte baan. Geen lullig bijbaantje of halfbakken stage, nee…een echte baan, met salaris (schoenen kom maar bij mama!) en secundaire arbeidsvoorwaarden. Op het eerste oog een beetje eng, maar tegelijkertijd ook heel leuk en spannend! Dit kleine meisje is officieel volwassen geworden en klaar om op eigen benen te staan. De dagdromen over een uitdagende baan, leiding gevend aan een mooi team, thuis een rijkgevulde kledingkast en een jurk van Escada zijn al lang geleden ontstaan, maar voor het eerst in lange tijd lijken deze dagdromen eindelijk een stukje dichterbij.

En ja…waar begin je dan eigenlijk? Op een vacaturebank, bij een uitzendbureau…begin ik voor mezelf? En waar zoek je dan precies naar? Wat worden de zoektermen en hoe pik je die passende vacature eruit? Dat zijn de vragen, die me vandaag de dag bezighouden en die ik nog niet volledig kan beantwoorden. Ik wil al zolang ik me kan heugen een baan bij de media. Ik wil schrijven, schrijven en nog eens schrijven… en het liefst zou ik daarbij ook nog reizen en mooie documentaires maken. Een beetje a la Floortje Dessing. Ik stond als kleuter niet voor niets op zaterdagochtend om 6 uur op om naar de avonturen van Jacques Cousteau te kijken. Maar de laatste tijd spreekt een beleidsfunctie bij de overheid of een managementfunctie bij een transportbedrijf me ook aan.

Afgelopen week had ik echter sterk het gevoel dat ik moest kiezen voor een van deze richtingen en het benauwde me. Ik eindigde gestrest op de bank, bang om de eerste keuze voor de rest van mijn leven te maken en angstig om daarin te falen. Maar gelukkig was daar  mijn scriptiebegeleider Ton, de man waarmee ik tijdens mijn afstuderen een ‘opa-kleindochter’ relatie ontwikkelde en die me vertelde dat ik in mijn leven wel 2 of 3 carrières kon hebben. Dat ik de regie over mijn eigen leven had en meerdere dingen tegelijk kon doen. En dat is dan ook mijn motto geworden. Ik wil schrijven en reizen, ik wil leiden en coördineren, ik wil de top bereiken, maar ook lekker in mijn Winnie de Pooh-pyjama op de bank kunnen hangen, jankend om zoetsappige series waarbij stellen uit elkaar gaan om vervolgens weer bij elkaar te komen, en ik wil ontdekken…ontdekken en leren en soms ook even stilstaan om weer bij te komen door de huiselijke geneugtes van mijn kleine gezinnetje.

Op dit moment solliciteer ik daarom zowel naar functies bij de media als de overheid. Zo heel af en toe zie ik een vacature in de logistiek voorbij komen en waag ik ook daar een poging. Wat het gaat worden weet ik niet. Ik laat dat voor nu even los. De toekomst ligt voor mij open en sinds ik Ton’s wijze woorden tot mijn levensmotto maakte, zie ik die open toekomst tegemoet met vertrouwen en enthousiasme. Mijn studerend leven is misschien voorbij, maar ik ben nog lang niet uitgeleerd.

Dus weet jij een leuke baan of traineeship in de media of bij de overheid, laat het me weten. Alle hulp is welkom!

En voor nu….voor nu ga ik lekker door solliciteren en tegelijkertijd enorm uitkijken naar mijn volgende vakantie: een 18-daagse hiketocht door Schotland. Ook al was de Kungsleden (die ik vorig jaar liep, maar helaas niet kon afmaken door een ontwrichte knie) dit jaar niet mogelijk, de West Highland Way was dat gelukkig wel. Dit keer ga ik niet alleen, maar neem ik mijn lieve vriend en mijn twee hondjes mee. Heerlijk, want ik hoef daardoor geen 18 kilo op mijn rug te sjouwen! Tijd voor een nieuwe (kleinere) backpack dus en daarmee heb ik ook meteen minder kans op blessures; over twee vliegen in één klap gesproken. En oh, wat zijn de vooruitzichten mooi! 18 dagen met de backpack over heuvels, bergen en door dalen…langs prachtige beekjes en wilde rivieren…door rustieke dorpjes en langs verlaten wijdse vergezichten…. Dit wordt de reis van mijn leven! Tot ik de volgende maak…want ik ben niet alleen nog lang niet uitgeleerd, ik ben ook nog lang niet uitgereisd!

Liefs,
Claudia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s